Karagül
umarım dediğin gibi olur senan kardeş..baran ebruya az çektirmedi..bunlar aklına gelince utanmalı baran..şimdi kısa bir senaryo yazıcam bakalım beğenecek misiniz?:)
*ebru yıllardır öldüğünü düşündüğü çocuğuna bir kez olsun sarılmak ister..
ebru: " baran sen benim canımdan bir parçasın..seni ben doğurdum..lütfen sana bir kez olsun sarılmama izin ver..annen olarak buna hakkım yok mu?"
baran sessiz kalır ve tam ebru sarılacakken,,,
narin: " ebru sen ne yapmaya çalışıyorsun? baran benim oğlum..uzak dur oğlum dan!"
ebru:" bu kadar bencil olduğuna inanamıyorum narin! baran benim oğlum bunu kafana sok!."
ada : "anne sana inanamıyorum ya..söyler misin bize en son ne zaman sarıldın? varsa yoksa baran! baran! lütfen artık bizi de gör anne!"ben istanbul'a gidiyorum..yeter ya!"
maya:" yeter artık ada..annemi ne kadar üzüldüğünü görmüyor musun?"
ada hışımla konaktan çıkıp gider..ve baran narinin gözleri önümde ebruya sıkı sıkı sarılır ve...
baran:" allaha şükürler olsun sana kavuştum anneciğim" der:))
kendal:" noliiiy burda narin?"
narin:" abi yetiş ebru baranı benden çalıyor"
kendal:" ne haliniz varsa görün bee yettiniz"..
ebru ve baran el ele konaktan dışarı çıkarlar..narin arkaların dan baka kalır:))
kadriye ana:" ee olacağı buydu narin..et tırnaktan ayrılmaz kızım"..
eveeet ilk senaryo denemem nasıl olmuş arkadaşlar?:)) beğenenleri görelim?:))